กลอนของคุณ

กลอนบทที่ 701

จะแห้งแล้ง ทุรกันดาร สักเพียงไหน

ทรงเสด็จไป เหยียบย่ำ ทุกแห่งหน

มอบความสุข มอบหฤทัย ให้ปวงชน

ต่างสุขล้น ทุกข์หมดไป ทั่วเขตคาม

( กัญญณัฐ ชัยอินชะ )


กลอนบทที่ 702

ขอทวยเทพ ทั่วธารา มาปกป้อง

อีกเทวา ธิราชของ แดนสยาม

ทั้งพระแก้ว ทรงดูแล ทุกโมงยาม

ทุกเขตคาม ทรงพระเจริญ พ่อหลวงเรา

( พรรณี เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา )


กลอนบทที่ 703

ร้อยรัก สลักสร้อย มวลบุปผชาติ

ถวายองค์ภูวนาถ พระบาทเกล้า

ขอทรงพระเจริญสราญนานเนา

บารมีเกล้าฯ ผองชาวประชา

( ภัทรวรรธ พะเนตรรัมย์ )


กลอนบทที่ 704

ทรงดำเนินทวยราษฎร์ทุกทิศไทย

เหนือกลางใต้อีสานเป็นพารา

ประทานหลักเศรษฐกิจพอเพียงมา

หล่อเลี้ยงปวงประชาให้อยู่ดี

( นรินทร์ มิถุนดี )


กลอนบทที่ 705

ธ ทรงเป็นยิ่งกว่าดวงประทีป

ประนมสิบนิ้วกราบองค์ทรงศรี

ที่สุดในทั่วหล้าข้าฯ ฝ่าละอองธุลี

ขอทรงมีพระชนม์ยิ่งยืนนานไกล

( อวลจิรา ปิณฑะดิษ )


กลอนบทที่ 706

พระเสโททุกหยดหยาดราษฎร์สำนึก

ธ ทรงตรึกตรองงานช่วยขานไข

พสกพร้อมน้อมถวายพระพรชัย

ทวยเทพไซร้ร่วมฉลองซ้องยินดี

( อุษา ทรัพย์แสงประภา )


กลอนบทที่ 707

พระเมตตาดังนภาที่กว้างใหญ่

สุรีย์ฉายส่องมองสดสี

พระจริยวัตรงดงามนำทางดี

เพื่อไทยมีสุขศานต์นิรันดร

( ประกายทิพ สุศิลปรัตน์ )


กลอนบทที่ 708

โอ้พ่อหลวง ร่มเย็น เป็นยิ่ง 'พ่อ'

ทรงเกื้อก่อสยามสุดอนุสรณ์

ทรงเอื้อราษฎร์เอื้อประชาเอื้ออาทร

ดำรัสสอนสดับประทับใจ

( ณิชนันท์ ชาทอง )


กลอนบทที่ 709

ลูกรักพ่อยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกนี้

พ่อพร่ำชี้ทางสว่างทางสดใส

เศรษฐกิจไทยไปโลดก็เพราะใคร

พ่อหลวงนั้นยิ่งใหญ่กว่าทั้งปวง

( เรณู สายะเสวี )


กลอนบทที่ 710

ร้อยคำกานท์สานคำกลอนผ่อนจากจิต

ไทยทุกทิศล้วนจงรักภักดิ์พ่อหลวง

ทุกคำรักพรักพร่ำล้นชนทั้งปวง

ใจทุกดวงขอพระองค์ทรงพระเจริญ

( ธัญพร ศรีคช )


กลอนบทที่ 711

องค์ราชันในหลวงของปวงข้า

ไทยประชาล้วนพรักพร้อมน้อมสรรเสริญ

ด้วย ธ ทรงนำชาติให้เจริญ

นำไทยเดินตามรอยทางที่ถูกควร

( ภัสกร กรีทอง )


กลอนบทที่ 712

ข่าวพระองค์ ทรงประทับ โรงพยาบาล

นานแสนนาน เหล่าทวยราษฎร์ ต่างกำสรวล

ข่าวพระอาการ ทรงดีขึ้น ไทยทั้งมวล

ร่วมชักชวน ฉลองชัย ด้วยปรีดา

( ตระกูล เปรมวิศิษฐ์ )


กลอนบทที่ 713

พระภูมิพลอดุลยเดช

ทั่วทุกเขตแดนดินทั้งพารา

พระองค์ทรงเสด็จไปทั่วหล้า

ทรงเมตตาชาวไทยทั่วทั้งเมือง

( ศักรินทร์ ลังกา )


กลอนบทที่ 714

เป็นร่มโพธิ์ทองผองชนไทยทั้งชาติ

เป็นนักปราชญ์แก้ปัญหาได้ทุกเรื่อง

เป็นมิ่งขวัญกำลังใจของพลเมือง

พระประเทืองประทานหลักความดี

( ราชฑูตขาว อู่หลง )


กลอนบทที่ 715

นานมาแล้วนานมากนานเหลือแสน

นานหลายแดนหลายถิ่นและหลายที่

นานเสียจนลืมนับวันเดือนปี

ในหลวงนี้รักเรามาแสนนาน

( มนูญ ทองนพรัตน์ )


กลอนบทที่ 716

ล้านร้อยกรองร่วมร้อยใจไทยทั่วหล้า

๕ ธันวาร่วมแซ่ซ้องก้องไพศาล

ขออวยชัยให้เกษมเปรมสำราญ

ยิ่งยืนนาน ธ พ่อหลวงของปวงไทย

( นิธินัย เลิศไพบูลย์ )


กลอนบทที่ 717

โอ้พ่อหลวง ร่มเย็น เป็นยิ่ง 'พ่อ'

ทรงเกื้อก่อสยามสุขทุกสมัย

ทรงเอื้อราษฎร์โปรดฟ้าประชาไทย

พรสดับประทับใจเปี่ยมไมตรี

( ณิชนันท์ ชาทอง )


กลอนบทที่ 718

ให้อภัย' คือเริ่มต้นของทุกสิ่ง

ให้เห็นจริง' คือทุกอย่างเป็นศักดิ์ศรี

ให้ความรัก' คือตอบแทนคุณความ

ให้ชีวี' คือพ่อหลวงของผองเรา

( สิทธา โฆษิตพันธวงศ์ )


กลอนบทที่ 719

ร้อยรักสลักสร้อยมวลบุปผชาติ

ถวายองค์ภูวนาถ พระบาทเกล้า

ขอทรงพระเจริญสราญนานเนาว์

พระบารมีปกเกล้าผองชาวประชา

( ภัทรวรรธ พะเนตรรัมย์ )


กลอนบทที่ 720

ที่ว่ารัก รัก 'พ่อ' กันนั้นแค่ไหน

ของขวัญและพรใดมิปรารถนา

ขอเพียงลูกรู้รักกันทุกเวลา

พ่อคงชื่นอุราไทยรักกัน

( น้ำค้าง ตันประวัติ )


กลอนบทที่ 721

จะขอใช้เทคโนโลยีอย่างเพียงพอ

สนองต่อพระราชปณิธานอย่างสร้างสรรค์

ดำเนินชีวิตตามรอยองค์ราชัน

ด้วยเชื่อมั่นแห่งศรัทธาค่าพอเพียง

( สันติ สวนศรี )


กลอนบทที่ 722

เหนือ อีสาน กลาง ใต้ ทั่วทุกทิศ

ขอส่งจิตอธิษฐานรวมหนึ่งเสียง

ถวายพระพรพระองค์อย่างพร้อมเพรียง

รวมเป็นเสียงแห่งความรักสามัคคี

( ศศิธร ทิพยปัญญากร )


กลอนบทที่ 723

พ่อทำงานเพื่อลูกนานหนักหนา

พ่อนำพาความอุ่นใจไปทุกที่

พ่อสอนคนด้วยหลักของความดี

พ่อผู้ชี้แนวทางความพอเพียง

( ราชฑูตขาว อู่หลง )


กลอนบทที่ 724

ธ ทรงเป็นกษัตริย์ที่ปราดเปรื่อง

ไทยรุ่งเรื่องเลื่องลือมีสิทธิ์เสียง

เพราะมีไท้ทรงช่วยให้ไทยไกรเกรียง

เป็นสำเนียงประชาได้เชิดชู

( พัชราภรณ์ พัวศรีพันธ์ )


กลอนบทที่ 725

ขอน้อมนำ พระบรม ราโชวาท

ประสิทธิ์ประศาสน์ แด่ชน คนทุกหมู่

เศรษฐกิจ พอเพียง อยู่เคียงคู่

ไทยพร้อมสู้ หมดทุกข์ ครองสุขปอง

( กัญญณัฐ ชัยอินชะ )


กลอนบทที่ 726

ธ สถิต ในใจ ไทยทั้งหล้า

เป็นบิดา ของไทย ทั่วทั้งผอง

ขอพระองค์ เป็นสุข สมดั่งปอง

เหล่าพี่น้อง ผองไทย ถวายพระพร

( ทัศนีย์ เอี่ยมเอม และครอบครัว )


กลอนบทที่ 727

คำว่ารักที่กว้างใหญ่กว่าคำรัก

คำว่าห่วงที่แน่นหนักกว่าสิงขร

พ่อของแผ่นดิน ธ ทรงเอื้ออาทร

ทุกคำสอนเมื่อได้ยินก็ตื้นตัน

( เบญจวรรณ แก้วสว่าง )


กลอนบทที่ 728

สองทุ่มแล้วนั่งพักผ่อนก่อนดูข่าว

เห็นในหลวงของเราทรงมุ่งมั่น

ทรงงานหนักพระราชกรณียกิจในทุกวัน

ไทยมีท่านทรงเหนื่อยยากเพื่อประชา

( พรพิมล เอื้อศรีเจริญ )


กลอนบทที่ 729

บังคมกราบบาทบงสุ์พระทรงศรี

ขออัญเชิญคุณความดีในแหล่งหล้า

เป็นเกราะแก้วปกรักษาองค์ราชา

ทุกข์คลาดคลาพลามัยชื่นยิ่งยืนนาน

( นริศรา เลาหะคามิน )


กลอนบทที่ 730

พ่อทำงานเหนื่อยหนักมาหนักหนา

เพื่อประชาร่มเย็นเป็นสุขศานต์

ขอพ่ออยู่คู่ถิ่นไทยยั่งยืนนาน

ขอประนบกราบกรานองค์ภูมิพล

( ธนพร หิรัญเลิศประเสริฐ )


กลอนบทที่ 731

ผมเข้าใจว่าพ่อนั้นเหนื่อยมาก

แสนลำบากเพียงใดไม่เคยสน

เพราะว่าพ่อรักคนไทยมากกว่าตน

แสนอดทนจริงหนอพ่อหลวงเรา

( ธีรศักดิ์ จันทรเกิด )


กลอนบทที่ 732

ธ คือผู้ให้ทุกสิ่งเหลือล้น

ภูวดลพ่อหลวงพระองค์เจ้า

ปวงพสกนิกรทุกหมู่เหล่า

กราบแทบเท้าบาทบงสุ์พระทรงธรรม

( นรินทร์ มิถุนดี )


กลอนบทที่ 733

ธ คือร่มโพธิ์ไทรร่มใบบุญ

ธ การุณย์ชาวไทยในสยาม

ธ เสด็จเยือนไปในทุกยาม

ธ ทรงความยุติธรรมนำประชา

( วิชุดา เบญจรงค์กช )


กลอนบทที่ 734

นักดนตรี นักกีฬา นักคิด

นักประดิษฐ์ นักเขียน นักศาสนา

นักการทูต นักปกครอง นักพัฒนา

คือมหาราชาของชาวไทย

( กีรติ เงินมี )


กลอนบทที่ 735

ท่านนำคุณให้ไทยทุกแห่งหน

เหล่าปวงชนคนดีอยู่ที่ไหน

มาร่วมกันทำดีด้วยดวงใจ

สามัคคีผองไทยให้พ่อดู

( ธัชนันท์ สิริวุฒินันท์ )


กลอนบทที่ 736

เหล่าประชาร้อยรวมร่วมใจภักดิ์

ดำรงหลักสามัคคีให้คงอยู่

ยึดคำสอนของพ่อไว้เป็นครู

ร่วมเชิดชูธงไตรรงค์คงแผ่นดิน

( ภากมล ชนม์ธนวัฒน์ )


กลอนบทที่ 737

เดินตามรอยเท้าพ่อ' ของปวงข้าฯ

ใช้ 'ปัญญา' ทุกก้าวย่างเป็น 'ทรัพย์สิน'

เรียน' และ 'ทำ' ตามแนว 'พ่อแห่งแผ่นดิน'

ขอภูมินทร์ ของบาทไท้ ทรงพระเจริญ

( ดลฤดี พิศิษฐการ )


กลอนบทที่ 738

แม้ถิ่นที่ใดใดกันดารแล้ง

หากแต่แสงเมตตาพ่อไม่หมางเมิน

แม้ไกลใกล้เพียงใดทรงดำเนิน

ที่ขาดเกินทุกข์ร้อนก็บรรเทา

( ด.ญ.ลภัท กุลรัตน์ )


กลอนบทที่ 739

ไม่เคยเห็น พระองค์ใด ในโลกนี้

ที่จะมี น้ำพระทัย คลายทุกข์เหงา

ชับพัฒนา เป็นแหล่ง ช่วยบรรเทา

ความโศกเศร้า ให้หมดไป จากใจราษฎร์

( เขมิกา เรืองศิริ )


กลอนบทที่ 740

ข้าฯ แผ่นดินนี้รู้ดีและภูมิใจ

จะท่องไว้ห้ามทรยศชาติ

เป็นข้าฯ ฝ่าละอองธุลีพระบาท

จะปกปักรักษาชาติจนตัวตาย

( สุทธ์ สมัย )


กลอนบทที่ 741

ใต้ร่มบรมโพธิสมภารในวันนี้

ความภักดีไม่มีเปลี่ยนไปได้

ด้วยสำนึกในหน้าที่ความเป็นไทย

ขอเทิดไท้แต่องค์พระราชา

( พล.อ.อ.เสริมยุทธ บุญศิริยะ )


กลอนบทที่ 742

พระบารมีพ่อหลวงแผ่ไพศาล

ก้องกังวานทั่วฟ้าไร้กังขา

เราชาวไทยสำนึกในพระกรุณา

ไทยทั่วหล้าน้อมบังคมถวายพระพร

( พัชรี วงศาโรจน์ )


กลอนบทที่ 743

ขอจงรักภักดีต่อพ่อหลวง

ไทยทั้งปวงทั่วทิศทุกสิงขร

สำนึกในบุญคุณพระบิดร

ที่อาทรต่อปวงข้าประชาไทย

( มยุรี ยมะคุปต์ )


กลอนบทที่ 744

นักดนตรีบรรเลงเพลงของพ่อ

เกษตรขอทฤษฎีนำทางไว้

ทรงเป็นหลักครูทั้งเหนือจรดใต้

ทรงครองไว้ด้วยหัวใจไทยทุกดวง

( ดุสิตา อิ่มอารมณ์ )


กลอนบทที่ 745

ไทยทั้งผองรวมใจให้เป็นหนึ่ง

ล้วนซาบซึ้งพระคุณของพ่อหลวง

เป็นศูนย์รวมของหัวใจไทยทั้งปวง

ด้วยห่วงหวงจงรักและภักดี

( ราชฑูตขาว อู่หลง )


กลอนบทที่ 746

ร้อยดารา บนฟ้าที่ดารดาษ

ร้อยดวงใจ ไทยทั้งชาติเป็นสักขี

ร้อยจงรัก ถวายองค์พระภูมี

ร้อยภักดี ถวายองค์พระทรงธรรม์

( อภิชญา วรพันธ์ )


กลอนบทที่ 747

ร้อยอักษร เป็นกลอนอาเศียรวาท

ร้อยรวมใจ ไทยราษฎร์ทุกเขตขันธ์

ร้อยมาลา จากทั่วหล้ามารวมกัน

ร้อยใจมั่น ให้พระองค์ทรงพระเจริญ

( ร.ต.กันตภณ สุขประเสริฐ )


กลอนบทที่ 748

สองมือน้อยก้มลงกราบพระบาท

อภิวาทวันทาขอสรรเสริญ

ที่พระองค์ทรงพระราชดำเนิน

เสด็จเยี่ยมปวงประชามิห่างไกล

( นพรัตน์ ทองสุข )


กลอนบทที่ 749

ธ ครองไทยโดยธรรมนำชีวิต

ราชกิจเกื้อการุณย์อุ่นสมัย

ธ ทรงเป็นฉัตรทองป้องผองภัย

พระเกียรติยศปรากฏไกลไทยธำรง

( รังสรรค์ และครอบครัว )


กลอนบทที่ 750

พระองค์ทรง ตรากตรำ ทำงานหนัก

ไม่เคยพัก เพื่อบรรลุ พระประสงค์

ทุกสิ่งทำ ทุกดำริ เพื่อไทยคง

เพื่อชาวไทย ได้ยืนยง บนแผ่นดิน

( ธยพร แซ่จิว )


กลอนบทที่ 751

เราคนไทยโชคดีมีพ่อหลวง

ทรงคอยห่วงประชาชนทุกฐานถิ่น

ขอจงรักถักดีเป็นอาจิณ

แม้ชีวินก็พลีได้เพื่อพ่อเรา

( ศิริพร อุพล )


กลอนบทที่ 752

เหล่าลูกไทยในถิ่นแผ่นดินนี้

ล้วนได้รับบารมีพ่อแผ่เกล้า

เหงื่อพ่อแทรกดินดานมานานเนา

เพื่อสร้างเหย้า สร้างคน เป็นผลงาน

( พัฒนะ ปฐมพงศ์ )


กลอนบทที่ 753

พระบารมี ปกเกล้า เหล่าประชา

น้อมสักกา ให้พระองค์ มีสุขสันต์

พระบุญญา มีมากล้น นับอนันต์

พระทรงธรรม์ เจริญยิ่ง เหล่าผองไทย

( ลัดดา บุญรอด )


กลอนบทที่ 754

เปรียบพ่อเป็นน้ำใสที่ไหลริน

ให้ที่อยู่ที่กินที่อาศัย

เปรียบดั่งบ้านหลังโตคอยคุ้มภัย

เปรียบพ่อคือดวงใจไทยทุกคน

( อรวรรณ นรฤทธิ์ และครอบครัว )


กลอนบทที่ 755

น้ำพระทัยเปี่ยมล้นแก่ปวงราษฎร์

ประชาชาติเปี่ยมสุขทุกแห่งหน

พระบารมีแห่งองค์พระภูมิพล

ไทยทุกคนเย็นศิระเพราะพระบริบาล

( นันทกร พรหมาสา )


กลอนบทที่ 756

แผ่นดินทองของไทยพัฒนา

ด้วยธาราพระบารมีที่ไพศาล

จากบรรพตจรดอรรณพมิจบกาล

เย็นร่มโพธิสมภารของพระองค์

( วัลลภ เหมทานนท์ )


กลอนบทที่ 757

ทรงปกป้องปวงประชาทุกถิ่นฐาน

ไทยทั่วหล้ากราบกรานบาทบงสุ์

ขอพระองค์รงพระเจริญอยู่ยืนยง

ลูกจรดลงน้อมไหว้กราบบูชา

( นรินทร์ มิถุนดี )


กลอนบทที่ 758

แม้นหากมีสิ่งใดมากรายกล้ำ

อย่าได้ให้องค์บาทช้ำไห้หวนหา

ด้วยพระองค์เป็นยิ่งกว่าดวงจิตรา

ยิ่งกว่าฟ้ากว่าแผ่นดินในถิ่นใด

( ดลฤดี พิศิษฐการ )


กลอนบทที่ 759

ข้าพเจ้าศิษย์หนึ่งในจุฬาฯ

สิ่งล้ำค่าสิ่งหนึ่งพ่อสอนไว้

เกียรติภูมิจุฬาฯน่าภูมิใจ

เกียรติแห่งการรับใช้ประชาชน

( บุษยพรรณ เลิศอนันต์วรกุล )


กลอนบทที่ 760

ข้าพระองค์น้อมจิตอธิษฐาน

เชิญเทพไท้ทุกวิมานประสาทผล

ให้องค์ราชานาม 'ภูมิพล'

เจริญพระชนม์พรรษายิ่งยืนนาน

( อรวรรณ ลลิตนารา )


กลอนบทที่ 761

ในวาระบรรจบครบแปดสิบสอง

ไทยทั้งผองทั่วหล้าสาธุการ

ขอพระองค์ทรงพระเกษมสำราญ

ยั้งยืนนานคู่ไทยไปชั่วกัลป์

( ศรีรัตน์ แสนธรรมมา )


กลอนบทที่ 762

สิ่งใดพระภูมินทร์ทรงประสงค์

ขอเป็นไปดั่งจำนงทุกประการ

ขอเทวาเทพไท้ได้ภิบาล

ให้ ธ ทรงผ่านพ้นทุกพาลภัย

( สมควร บุญสมเกียรติ )


กลอนบทที่ 763

ขอพระองค์ทรงพรเจริญยิ่ง

อยู่เป็นมิ่งเป็นขวัญของชาวไทย

ประทับดุจร่มโพธิ์และร่มไทร

ให้ชาวไทยทั่วถิ่นแดนได้อุ่นใจ

( อรทัย ธนางกูรวงษ์ )


กลอนบทที่ 764

พระบาทย่ำ เยือนไทย ทุกที่ถิ่น

ทั่วผืนดิน สิ้นผืนฟ้า ว่าเพียงไหน

รอยพระบาท ประทับทาบ ทั้งถิ่นไทย

ถวายใจ ใต้พระบาท พระบารมี

( นฤมล กาญจนลักษณ์ )


กลอนบทที่ 765

ธ สถิตเป็นมิ่งขวัญอันสง่า

ปกไพร่ฟ้าร่มเย็นเป็นสุขศรี

สยามรัฐก่อคุณค่า ธ ปรานี

ทุกชีวีสุขสันต์ทุกวันคืน

( ชัยวิทย์ ชยาภินันท์ )


กลอนบทที่ 766

ไทยก้าวหน้าด้วยบารมีพ่อ

มีที่ดินต่อชีวิตมีแผ่นผืน

มีแผ่นดินให้ไทยได้ก้าวยืน

นี้คือผืนแผ่นดินไทยที่พ่อทำ

( อรวรรณ นรฤทธิ์ และครอบครัว )


กลอนบทที่ 767

ขอทวยเทพ ทั่วธารา มาปกป้อง

อีกเทวา ธิราชของ แดนสยาม

ทั้งพระแก้ว ทรงดูแล ทุกโมงยาม

ทุกเขตคาม ทรงพระเจริญ พ่อหลวงเรา

( พรรณี เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา )


กลอนบทที่ 768

๕ ธันวามหาราช ไม่คลาดเคลื่อน

นับวันเดือน ปีรอ พ.ศ. ไหน

ขอพระองค์ทรงเกษมพระหฤทัย

ตลอดปี ตลอดไป ตลอดกาล

( สมศิริ เจตนานุศาสน์ )


กลอนบทที่ 769

ร่วมร้อยเรียงร้อยรักสมัครมั่น

ร่วมมือกันร้อยรักสมัครสมาน

ร่วมเรียบเรียงร้อยกรองเป็นตำนาน

เพื่อกล่าวขานพ่อหลวงไทยในแผ่นดิน

( ณัฐวุฒิ คนซื่อ )


กลอนบทที่ 770

ทรงตรากตรำลำบากทรงงานหนัก

ด้วยทรงรักปวงไทยในทุกถิ่น

สร้างหนทางให้คนไทยได้ทำกิน

มีชีวินสุขสบายตลอดไป

( กนิษฐกานต์ ไพรีพินาศ )


กลอนบทที่ 771

อัครศิลปินถิ่นสยาม

ทั่วเขตคามนามแซ่ซ้องก้องสมัย

นามพ่อหลวงมหาราชของชาวไทย

เกริกเกียรติไกรก้องฟ้าก้องแผ่นดิน

( ภาจีรา จันทร์เทศ )


กลอนบทที่ 772

ขออำนาจบารมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์

ที่สถิต ณ หนใดใคร่ถวิล

จงคุ้มครองป้องกันภัยพระภูมินทร์

จอมบดินทร์พ่อหลวงของปวงชน

( อรวรรณ คงทรัพย์ )


กลอนบทที่ 773

ขอเดชะฝ่าละอองธุลีพระบาท

อันพระราชอาสน์ของพระองค์ทุกแห่งหน

มิได้เพียงทรงประทับอยู่กลางชน

แต่องค์ภูมิพลทรงประทับอยู่กลางใจ

( ลดารัตน์ เจริญพินิจการ )


กลอนบทที่ 774

ลูกดีใจได้เกิดมาเป็นลูกพ่อ

ทุกวันพ่อคอยนำพาความสดใส

พ่อไม่เคยท้อแม้เหนื่อยสักเพียงใด

จะหาใครมาเท่าเทียมพ่อของเรา

( มัณฑนา นวชาติพงศธร )


กลอนบทที่ 775

ทรงชี้นำแนวทางเพิ่มพูนสุข

ธ ทรงปลุกให้คนไทยไม่ขลาดเขลา

ขอพระองค์ทรงพระเจริญเนิ่นนานเนา

ภัยหนักเบาขอจงอย่ากล้ำกราย

( กนิษฐกานต์ ไพรีพินาศ )


กลอนบทที่ 776

จะยึดถือคำพ่อไว้ในดวงจิต

จะรักชาติทั้งชีวิตไม่หวั่นไหว

จะเชิดชูศาสนาประจำใจ

จะเป็นไทยที่อยู่ได้อย่างพอเพียง

( วสะ บูรพาเดชะ )


กลอนบทที่ 777

ขอเป็นอีกหนึ่งบทในบทกวี

ที่ร้อยถ้อยทบทวีประสานเสียง

ร่วมนำความรู้สึกมาร้อยเรียง

อยากให้พ่ออยู่เถียงไทยไปนานนาน

( ณัชชา เพิ่มสุวรรณ )


กลอนบทที่ 778

เราจะครองแผ่นดินโดยธรรม

สัญญาคำพ่อคงมั่นมิแปรผัน

ประชาสุขรู้พอเพียงด้วยราชัน

ร่มโพธิ์ขวัญขอจงทรงพระเจริญ

( วริสรา ปิยะนาค )


กลอนบทที่ 779

องค์ภูมินทร์ปิ่นฟ้าแผ่ไพศาล

ชลธารสานรักภักดิ์สรรเสริญ

เลี้ยงชีวิตราษฎร์มิหมางเมิน

จะขอเดินตามรอยพ่อที่พอเพียง

( ยุทธนา มงคลสุขภิรมย์ )


กลอนบทที่ 780

กลอนบทนี้ผมเริ่มหัดจากใจ

สัมผัสในสัมผัสนอกหัดเปล่งเสียง

ทุกถ้อยคำคัดสรรหัดเรียบเรียง

ขอแค่เพียงพ่อเห็นแล้วชื่นใจ

( สัณฑ์ชัย หงส์ลำพอง )


กลอนบทที่ 781

ยิ่งลูกใหญ่ลูกยิ่งฮู้ความอิดนัก

ตี้ป้อฮักตี้ป้อสอนแต๊แค่ไหน

ป้อกอยบอกกอยสอนป้อผ่อไกล

ป้อสุขใจ๋ลูกสุขใจ๋ชีวิตเพียงพอ

( ณัฐา ฟูตระกูล )


กลอนบทที่ 782

ทฤษฎีความพอเพียงที่พ่อสอน

ดุจดั่งพรให้พวกเราสุขยิ่งหนอ

ร้อยพันโครงการราชดำริที่ ธ ก่อ

ประหนึ่งหล่อหลอมดวงจิตไทยทั้งปวง

( ธนัณฎา ลาวัณ )


กลอนบทที่ 783

ไทยยังคงเป็นไทยตราบวันนี้

เพราะไทยมีองค์ประมุขอย่างในหลวง

พวกมารร้ายใดใดอย่ามาลวง

ไม่ต้องห่วงคนไทยยอมตายแทน

( เบญจมาภรณ์ บุญศิริยะ )


กลอนบทที่ 784

รักแสนรัก ห่วงแสนห่วง หวงแสนรัก

ย้ำแน่นหนัก รักในหลวง ห่วงเหลือแสน

ร้อยแสนรัก แสนภักดี ทั่วดินแดน

จรดเมืองแมน แสนรัก หนึ่งราชา

( ปรารถนา จริยวิลาศกุล )


กลอนบทที่ 785

ธ เสด็จที่ใดก็คลายโศก

ทั้งชาวโลกได้ประจักษ์ไปทั่วหล้า

ด้วยความรักและทรงพระเมตตา

ปวงประชาขอถวายสดุดี

( พรเทพ สิงห์ทะยาน )


กลอนบทที่ 786

ขอประนมก้มลงกราบดำรง

ด้วยท่านทรงพระปรีชาสง่าศรี

ทุกถิ่นทั่วหล้าแคว้นปฐพี

น้อมฤดีถวายพระพรชัย

( แทณ จึงทวีสูตร )


กลอนบทที่ 787

ประกายพราว วาววับ ประดับฟ้า

คือมหาราชา ผู้ยิ่งใหญ่

พระมหากรุณา ก้องเกริกไกร

สถิตใน หัวใจไทย นิรันดร

( ศุภชัย พยัคฆนิธิ )


กลอนบทที่ 788

แม้อยู่แคว้นแดนไกลก็ใกล้พ่อ

ไว้ในเกล้าน้าวมาก่อคำพ่อสอน

อยู่พอเพียงอย่างเพียงพอทุกต่อตอน

ไม่ท้อถอนมีพ่อนำพ่อทำมา

( กันต์ ศรีสวัสดิ์ )


กลอนบทที่ 789

พระเมตตาพร่างพราวราวสายฝน

พรูพร่างบนดวงใจไทยทั่วหล้า

ปัดเป่าทุกข์มิ่งขวัญปวงประชา

พระบุญญาโลกแซ่ซ้องสดุดี

( ลักขณา หอรุ่งเรือง )


กลอนบทที่ 790

ตื้นตันใจได้ลืมตามาดูโลก

นับเป็นโชคได้เกิดในแผ่นดินนี้

รัชสมัยของกษัตริย์ผู้ทรงสร้างแต่ความดี

จึงมิมีใครอาจเปรียบเทียบพระองค์

( สุชญา เพียรชอบ )


กลอนบทที่ 791

จะเทิดทูนเหนือสรวงเหนือดวงจิต

จะภักดีจนชีวิตเป็นผุยผง

จะจงรักฝ่าพระบาทราษฎร์ยืนยง

จะดำรงเกียรติก้องของคนไทย

( ปิยพงศ์ จริยวิลาศกุล )


กลอนบทที่ 792

พระบารมี คุ้มครอง ไทยทั่วถิ่น

คุ้มแผ่นดิน ผืนฟ้า ที่อาศัย

ขอทวยเทพ คุ้มครอง พระภูวนัย

ทรงครองไทย ครองใจ ขวัญประชา

( ปราณี จริยวิลาศกุล )


กลอนบทที่ 793

สิบนิ้วขอประนมก้มลงกราบ

ด้วยความซาบซึ้งใจไทยทั่วหล้า

ถวายพระพรภูมิพลองค์ราชา

๕ ธันวา รวมใจไทยทั้งปวง

( วิชุดา เบญจรงค์กช )


กลอนบทที่ 794

ขอถวาย ชีวิตทั้งหมดนี้

ขอทำดี ถวายแด่ในหลวง

ขอเป็นหนึ่ง ใจจากใจไทยล้านดวง

ขอไทยรักกัน สร้วงห้วงสุขพระทัย

( จุฑามาศ นันทิทรรภ )


กลอนบทที่ 795

๖๐ กว่าปี ที่พระองค์ ทรงครองราชย์

ก้าวพระบาท ย่างไปทั่ว ทั้งเหนือใต้

๖๐ กว่าล้าน มีพระองค์ ตรงกลางใจ

โลกแซ่ซ้อง กษัตริย์ไทย เพียงหนึ่งเดียว

( คล้ายเทพ นนทพุทธ )


กลอนบทที่ 796

ดวงใจไทยทุกดวงทุ่งจงรัก

ทรงเป็นหลักให้คนไทยได้ยึดเหนี่ยว

ทรงรวมจิต รวมใจ ไทยกลมเกลียว

แม้เพียวเสี้ยวขอเป็นหนึ่งใจภักดี

( ไมจลินทร์ บุญศิริยะ )


กลอนบทที่ 797

กราบพระบาทด้วยภักดีด้วยชีวิต

เพียรลิขิตถวายพระพรอักษรศรี

ขอทรงพระเกษมสุขทุกราตรี

พระบารมีเกริกไกรไปทุกยาม

( วาสนา ทองทับ )


กลอนบทที่ 798

ถวายพระเกียรติเทิดไท้องค์ราชัน

พระมิ่งขวัญจักรีศรีสยาม

ธ ดับทุกข์บำรุงสุขทุกเขตคาม

เลื่องลือนามพระเกียรติก้องผ่องอำไพ

( อัจฉราภรณ์ ศิลวัตบำเพ็ญ )


กลอนบทที่ 799

อยากให้พ่อรู้ว่าลูกคนนี้

จะทำดีเพื่อชาติไม่หวั่นไหว

จะถือพ่อเป็นแบบอย่างตลอดไป

แผ่นดินไทยจะไม่ไร้ซึ่งคนดี

( กุสุมาลย์ ชัยจำรูญพันธุ์ )


กลอนบทที่ 800

เสด็จย่ำถิ่นห่างไกลไปดับทุกข์

บำรุงสุขให้ชาวไทยได้ผ่องศรี

น้ำพระทัยจ่ายฝนหลวงชุบชีวี

ชาวประชาจึงภักดีไม่เว้นวาง

( พิมพ์รัก ชัยกุล )