กลอนของคุณ

กลอนบทที่ 501

พระมหากรุณาธิคุณ สูงล้นฟ้า

คุ้มทั่วหล้า จิตใจ ไทยสุขสม

เกล้ากระเหม่อม ซาบซึ้ง น้อมประนม

เทิดทูนองค์ บรมราชา ฟ้าจักรี

( จุรีรัตน์ อ่องลออ )


กลอนบทที่ 502

เกิดใต้ร่มพระบารมีชีวีสุข

ทรงปัดทุกข์ทวยไทยมิหน่ายหนี

ข้าพระพุทธเจ้าจงรักและภักดี

ถวายชีวีแด่ในหลวงของปวงไทย

( ภณภร ไตรพงษ์ )


กลอนบทที่ 503

แสนสุขใจได้เกิดในแผ่นดินท่าน

บุญกุศลดลบันดาลผ่านทางไหน

แผ่นดินธรรมแน่แท้แม้ใกล้ไกล

เมตตาท่านซ่านไปในแผ่นดิน

( ประสิทธิ์ แจ่มประเสริฐ )


กลอนบทที่ 504

ทรงห่วงใยอาณาประชาราษฎร์

น้ำพระทัยใสสะอาดไม่ขาดสิ้น

ดุจฝนหลั่งจากฟ้ามาสู่ดิน

สยามินทร์พระภัทรมหาราชา

( ญาณิน ไตรพงษ์ )


กลอนบทที่ 505

ความภูมิใจของหนูคือพ่อหลวง

ท่านทรงห่วงทรงหวงเรานักหนา

พระคุณท่านขอตอบแทนด้วยสัจจา

จะรักษาความดีเพื่อพ่อเรา

( ด.ญ.ชนกานต์ สรรเสริญ )


กลอนบทที่ 506

จะทั่วถิ่นสุดแดนแคว้นแห่งไหน

จะใกล้ไกลกันดารทางป่าเขา

หากมีทุกข์ ธ ทรงรุดไปบรรเทา

คลายโศกเศร้าเพื่อชาวเราสุขสราญ

( สิริรัตน์ หน่อแก้ว )


กลอนบทที่ 507

ธ ทรงเป็นมหากษัตริย์อัจฉริยะ

เสียสละเพื่อแผ่นดินถิ่นสถาน

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

ทรงเกษมสำราญพระราชหฤทัย

( กิตติพงษ์ ไตรพงษ์ )


กลอนบทที่ 508

ภูมิใจที่เกิดใต้เบื้องยุคลบาท

เป็นทวยราษฎร์ในประวัติรัชสมัย

ภูมิใจที่เกิดมาเป็นคนไทย

ขอถวายพระพรชัยทรงพระเจริญ

( มงคล ไตรพงษ์ )


กลอนบทที่ 509

มิเห็นใคร รักคนไทย เท่าพ่อหลวง

ไทยทั้งปวง ต่างจงรัก ร่วมสรรเสริญ

ขอพระองค์ ยิ่งยืนนาน ทรงพระเจริญ

จะก้าวเดิน ตามรอยพ่อ พระทรงชัย

( ตระกูล ศิริบูรณะ )


กลอนบทที่ 510

ขอคนไทยหัวใจอย่าสิ้นหวัง

รวมพลังร่วมกันลุกขึ้นใหม่

ที่ผ่านมาที่แล้วก็แล้วไป

๕ ธันวา ฟ้าสดใส ได้อีกครา

( สมศิริ เจตนานุศาสน์ )


กลอนบทที่ 511

เหมือนน้ำฝนฉ่ำชื่นชโลมหล้า

เหมือนดาราเฉิดฉายพรายฟากฟ้า

เหมือนสายลมพัดผ่านนานเวลา

เพื่อประชาอยู่สุขสวัสดี

( นันทกา อดิเรกสมบัติ )


กลอนบทที่ 512

ขอประณีตน้อมแด่องค์พระทรงศักดิ์

ราษฎร์พร้อมพรักอภิวันท์พระทรงศรี

ขอพระองค์เป็นมิ่งขวัญชั่วตาปี

ข้าฯ ธุลีขออวยชัยถวายพระพร

( วิจิตร จันทร์วรวิทย์ )


กลอนบทที่ 513

ธ เหนือเกล้า เหนือแผ่นดิน เหนือกษัตริย์

ทรงวิวัฒ นาการ หาคำสอน

ความพอเพียง เป็นแนวทาง ทั่วภูธร

อดิศร ท่านทรงให้ ทั้งแผ่นดิน

( ประทักษ์ ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 514

ทรงห่วงใยอาณาประชาราษฎร์

ทรงเป็นปราชญ์ดนตรีกวีศิลป์

ขอทรงพระเกษมสำราญเป็นอาจินต์

ไทยทั่วถิ่นขอพระองค์ทรงพระเจริญ

( ไพโรจน์ โลหะวรวุฒิ )


กลอนบทที่ 515

เหล่าลูกหลานปวงไทยเปรมปรีดิ์จิต

ทั่วทุกทิศแซ่ซ้องร้องสรรเสริญ

พระทรงมีบารมีสูงประเมิน

มิกล่าวเกินประเสริฐแท้กษัตริย์ไทย

( ยิ่งยง จงทวีธรรม )


กลอนบทที่ 516

ธ คือศูนย์รวมใจไทยทั้งชาคิ

ธ ทรงเป็นมหาราชที่ยิ่งใหญ่

ธ ทรงเป็นที่สุดของหัวใจ

ธ สถิตในดวงใจไทยนิรันดร์

( เกียรติพันธุ์ ไตรพงษ์ )


กลอนบทที่ 517

ด้วยรักจากดวงใจไทยทั้งชาติ

ต่างทุ่งมาดพิทักษ์รักองค์ท่าน

แผ่นดินทองคล้องใจไทยไปด้วยกัน

ชาติคงมั่น ด้วยในหลวงของปวงชน

( โสฬส สูงเด่น )


กลอนบทที่ 518

รู้ไหมว่า เรานั้นมี มหากษัตริย์เจ้า

ที่คอยเฝ้า มองลงมา ทุกแห่งหน

ทุกคืนวัน ท่านห่วงใย ไทยทุกคน

คงสุขล้น ธ พระองค์ ยิ่งยืนนาน

( ภารณี ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 519

เชิญพี่น้องชาวไทยทั่วทั้งหล้า

พร้อมใจมาเทิดพระเกียรติจอมราชัน

ร่วมจุดเทียนน้อมจิตนบอภิวันท์

ขอทรงธรรม์เกษมศรีมีสุขเทอญ

( นุชจรินทร์ งามเจริญรุ่งเรือง )


กลอนบทที่ 520

พระบิดาของแผ่นดินปิ่นเกศี

ธ ทรงมีพระเมตตาน่าสรรเสริญ

ทุกย่างก้าวที่เสด็จพระราชดำเนิน

ถวายพระพรทรงพระเจริญก้องปฐพี

( ปราณี สว่างวรรณ )


กลอนบทที่ 521

ธ ทรงเป็นร่มโพธิ์ไทรไทยทั้งชาติ

ขออำนาจแห่งคุณพระรัตนศรี

โปรดประทานพรพ่อหลวงให้ทรงมี

พระชนมายุที่ยิ่งยืนนาน

( นภัทร จิรชัยธร )


กลอนบทที่ 522

ควรจับมือ สามัคคี ให้พ่อเห็น

ธ ทรงเป็น เทวกษัตริย์ มไหศวรรย์

เพื่อให้พ่อ สุขหฤทัย ชุ่มชีวัน

พลานามัย ทรงแข็งแรง ยั่งยืนนาน

( ตระกูล ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 523

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ

ขออัญเชิญเทวะทุกสถาน

สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากลดลบันดาล

พระองค์ท่านสุขเกษมเปรมปรีดา

( พิชญ์สินี ศักดิ์นรงค์ )


กลอนบทที่ 524

ตลอดพระชนม์ทรงเหนื่อยยากลำบากนัก

ราษฎร์ประจักษ์ในดวงจิตทั่วทิศา

ขอพระองค์ทรงผ่อนพักรักษ์กายา

เพื่อเป็นขวัญเหล่าประชาทั้งเขตคาม

( ด.ช.รวิ นาคเกษม )


กลอนบทที่ 525

พระราชกรณียกิจหนักนับเนื่องแสน

เพื่อชนแดนบนแผ่นดินแห่งสยาม

ให้พ้นทุกข์มีสุขทุกโมงยาก

ทั่วเขตคามเฉลิมพระนามถวายพระพร

( มัณฑนา พฤกษ์ไพบูลย์ )


กลอนบทที่ 526

ปวงไทยล้วนควรพร้อมน้อมจงรัก

ถวายใจภักดิ์ดำเนินตามดำรัสสอน

ร่วมใจร่วมพลังผ่านบทกลอน

ร้อยอักษรถวายใจองค์ราชา

( นิธิวดี รัชตวงศ์พิพัฒน์ )


กลอนบทที่ 527

อ่านบทกลอน ร้อยกรอง ด้วยจงรัก

มองฉายาลักษณ์ ประดับไว้ ที่ข้างฝา

สบพระเนตร มองพระพักตร์ มหาราชา

เหมือนเทวดา มาทรงโปรด แด่ปวงชน

( ด.ช.คริษฐ์ ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 528

พระทรงเป็น พ่อหลวง ปวงทวยราษฎร์

เกิดกี่ชาติ เป็นข้าบาท พ่อทุกหน

จะชาตินี้ หรือชาติหน้า ถ้าเป็นคน

ขอบานบน เกิดใต้ร่ม โพธิสมภาร

( จิรายุส ยั่งยืน )


กลอนบทที่ 529

พระบรมราโชวาทกวาดใส่เกล้า

ตั้งแต่เยาว์เคยจดฝึกบันทึกอ่าน

พระราชดำรัสทุกบทจดจำจาร

เพื่อสอนลูกสอนหลานสืบต่อไป

( ภณภร ไตรพงษ์ )


กลอนบทที่ 530

อ่าองค์พระภูมิพลอดลุยเดช

ปิ่นธเรศทรงธรรมนำสมัย

พระราชดำริดำรัสต่อปวงไทย

พ้นเภทภัยอยู่เย็นอย่างพอเพียง

( สุธิดา มาอ่อน )


กลอนบทที่ 531

ปวงข้าฯ บาทน้อมรับพระราชดำรัส

โสมนัสเพียงได้ยินพระสุรเสียง

ขอร่วมร้อยดวงใจด้วยความเรียง

ส่งสำเนียงด้วยจำรักและภักดี

( กมลพร พลวิฑูรย์ )


กลอนบทที่ 532

ชาวไทยทุกคนนั้นจงรัก

มั่นในภักดีองค์พระสุริยศรี

ร้อยดวงใจไทยทั่วหล้าสดุดี

องค์ภูมีผู้ทรงธรรมแห่งปวงชน

( รติกร หรุ่นโพธิ์ )


กลอนบทที่ 533

เราจะทำสิ่งใดให้ท่านบ้าง

คงไม่ต่างมดตัวเล็กเด็กล่องหน

แต่ถ้าเรารวมใจไทยทุกคน

คงท่วมท้นใจภักดิ์ด้วยรักจริง

( สมศิริ เจตนานุศาสน์ )


กลอนบทที่ 534

แม้นเหตุการณ์ ร้าวร้าย ก็คลายทุกข์

แม้นไฟลุก พลันดับ ทุกสรรพสิ่ง

แม้นใจเหือด กลับชุ่มเย็น เป็นสุขจริง

เพียงได้อิง พระบารมี สาดแสงทอง

( ทัษณีปภา มูลอารีย์ )


กลอนบทที่ 535

ธ ทรงเป็นนักสร้างผู้ยิ่งใหญ่

อยู่ในใจคนไทยทั่วทั้งผอง

เหล่าทวยราษฎร์ขอพระองค์สุขสมปอง

พระคุ้มครององค์ภูวไนยของไทยทั้งปวง

( ระวีพร แสนพยุห์ )


กลอนบทที่ 536

ทุกทุกบ้านมีภาพพระองค์ท่าน

รถทุกคันติดเอาไว้รักในหลวง

หกสิบล้านหัวใจไทยทุกดวง

รักและห่วงในหลวงด้วยใจจริง

( ลดารัตน์ เจริญพินิจการ )


กลอนบทที่ 537

คำว่าพ่อสุดลึกล้ำคำยิ่งใหญ่

ยิ่งเป็นพ่อของเมืองไทยแสนใหญ่ยิ่ง

นามพ่อหลวงคือนามแท้ที่แน่จริง

รวมทุกสิ่ง รวมทุกใจ ไทยทุกคน

( สัญญา เสาวะใน และครอบครัว )


กลอนบทที่ 538

ทั้งชาวไทยและเทศรักพ่อหลวง

เราทั้งปวงรักกษัตริย์เป็นล้นพ้น

รักของพ่อหาใดเทียบบันดาลดล

ไทยทุกคนจะจงรักตลอดกาล

( ทิพาพันธุ์ แซ่ใช้ (ใช้สิริมงคล) )


กลอนบทที่ 539

ไม่เคยคิดอยากแต่งกลอนเลยสักครั้ง

เรื่องขีดเขียนผมยังไม่แตกฉาน

แต่อยากร่วมถวายพระพรพระภูบาล

ตราบเท่านานทรงมีสุขในทุกยาม

( ทรงพล จั่นลา )


กลอนบทที่ 540

หกสิบล้าน ปวงชนไทย ใจจงรัก

สวามิภักดิ์ พ่อหลวงไทย แห่งสยาม

เดินทางมา จากใกล้ไกล ทั้งเขตคาม

ร่วมลงนาม รวมหัวใจ ร้อยถักทอ

( สุรภี ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 541

บรรจงร้อยเรียงร้อยถ้อยคำถวาย

ปลดเปลื้องหายทุกข์ใดใดให้พ่อ

หลากล้านจิตเป็นหนึ่งใจไม่รั้งรอ

ถวายพ่อผู้ทรงธรรมคอยย้ำเตือน

( ณัฐกานต์ อุรุพงศา )


กลอนบทที่ 542

ภูมิพล มหิธรา พระภูเบศวร์

องค์นเรศ ทรงธรรม หาใครเหมือน

จำฝังใจ ไทยทั้งผอง ไม่ลางเลือน

ท่านเสมือน เทพเทวา องค์ราชัน

( ภารณี ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 543

ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ

ถวายพระพร สรรเสริญ จากสรวงสวรรค์

พระบารมี เกรียงไกร นานนับกัลป์

ให้ไทยอยู่ สุขสันต์ ตราบเท่านาน

( ภูริพงศ์ คุ้มสิน )


กลอนบทที่ 544

รักของพ่อหลวงไทยใหญ่ยิ่งนัก

ผองไทยรักภักดิ์พร้อมจิตผสาน

คิดอย่างพ่อพอเพียงสุขสำราญ

ไทยเทิดไท้องค์ภูบาลชั่วชีวา

( สายพิน สัมปชัญญะ )


กลอนบทที่ 545

ปวงชนทั่วทุกทิศต่างสรรเสริญ

กราบอัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วทั้งหล้า

ถวายพระพรองค์ภูมีทั่วธารา

เฉลิมพระชนมพรรษาก้องเกริกนาม

( ชาญสนิท บุญถิ่น )


กลอนบทที่ 546

สมพระนามทรงภพ ภูมิพล

ภูวดล จักรี ศรีสยาม

ความพอเพียง ผองไทย ได้รู้ความ

ขอเดินตาม พระประสงค์ เป็นครรลอง

( สันติชัย วงศ์สว่าง )


กลอนบทที่ 547

พระภูมินทร์ ภูมิพล อดุลยเดช

ภูธเรศ สุขหัวใจ ไทยทั้งผอง

ท่านทรงนำ ความพอเพียง เปลี่ยนมุมมอง

ต่างหมายปอง ขอพระองค์ เปรมปรีดา

( อัมพวัน จิตต์สาคร )


กลอนบทที่ 548

ภูมิใจ เกิดเป็นไทย มีในหลวง

ทรงเป็นห่วง ทุกข์ร้อน ผ่อนรักษา

ทรงแก้ไข ให้ปวงชน ด้วยกรุณา

ทรงเปรื่องปราชญ์ กษัตรา จอมราชัน

( สมภพ แซ่อึ้ง )


กลอนบทที่ 549

ข้าพระบาทจะตั้งใจทำให้เห็น

ด้วยทรงเป็นผู้นำทางด้วยสร้างสรรค์

จะพากเพียรทำความดีทุกสิ่งอัน

ที่พ่อนั่น วางแนวไว้ให้ยั่งยืน

( จามิกร นาดี )


กลอนบทที่ 550

ถ้าหากขอสิ่งใดได้จากฟ้า

จากจันทราดาราทั่วทั้งผืน

จากอาทิตย์จากจันทร์ทั้งวันคืน

ขอพระองค์จงชื่นมื่นพระหฤทัย

( มะรุม มะตุ้ม )


กลอนบทที่ 551

หมื่นดวงใจเทิดไท้ให้ล้นเกล้า

ล้านไทยเฝ้าหวังใจมั่นท่านสดใส

เพื่อราชันอยู่คู่หล้าฟ้าเมืองไทย

ผองเทพไท้ปกป้องท่านมั่นตลอดไป

( เกรียงไกร สุทธินราธร )


กลอนบทที่ 552

ฉันรักในหลวงของฉันเป็นที่สุด

ท่านช่วยฉุดชีวิตคนไทยทั้งหลาย

ที่ลำบากที่เจ็บป่วยไม่สบาย

ทุกข์มลายหายสิ้นเพราะ ธ เมตตา

( อรอนงค์ สุริยภาณุมาศ )


กลอนบทที่ 553

พ่อแห่งแผ่นดินดลบันดาลเกิด

สยามเทิดบูชาพ่อหนักหนา

ขอพระแห่งสรวงสวรรค์ปวงเทวา

จงปกปักรักษาพระองค์เทอญ

( ศุภกฤต นรนิ่ม )


กลอนบทที่ 554

ในโลกนี้มีผู้คนหลากหลายแบบ

ทั้งกว้างแคบลึกซึ้งและผิวเผิน

แต่แบบอย่างอันดีงามของผู้เจริญ

คือรอยทางที่พ่อเดินตลอดมา

( ชญานันท์ อาจละกะ )


กลอนบทที่ 555

เกล้าได้เห็น พระอาการ ทรงดีขึ้น

ใจชุ่มชื่น ขอพระองค์ ทรงรักษา

อย่าทรงงาน หนักเกินไป ทรงใช้เวลา

ถนอมพลานามัย เพื่อไพร่ฟ้า สุขยืนนาน

( ตระกูล เพ็ชรเพ็ง )


กลอนบทที่ 556

ขอภักดี จอมราชัน จอมขวัญหล้า

ขอจงรัก ด้วยศรัทธา พระมิ่งขวัญ

ขอเทิดทูน เหนือหัว ดั่งคำมั่น

ขอผูกพัน เป็นข้าฯ พระบาท ตลอดกาล

( สุพัฒนี บุญถิ่น )


กลอนบทที่ 557

ร้อยดวงใจสายใยไทยทั้งผอง

ให้ปรองดองสร้างพลังสมานฉันท์

เพื่อพ่อหลวงเกษมสุขทุกคือวัน

จงร่วมกันทำความดีถวายพระพร

( ณภัค คัจฉวารี )


กลอนบทที่ 558

ขออำนาจคุณพระศรีฯ สิ่งศักดิ์สิทธิ๋

จงสัมฤทธิ์อวยชัยลายอักษร

กราบพระบาทหนึ่งฐานะข้าฯ ราษฎร์

ถวายพระพรแด่พระองค์องค์ราชัน

( ณภัค คัจฉวารี )


กลอนบทที่ 559

มากกว่ารัก มากกว่าใคร ในทั่วหล้า

มากกว่าถ้อย วจนา จะรังสรรค์

มากกว่าขวัญ พันผูก ดวงชีวัน

มากกว่าคำ จารถวาย แด่ในหลวง

( พิกุล ธนะพรพันธุ์ )


กลอนบทที่ 560

ร้อยดวงใจ ร้อยความดี ร้อยชีวิต

ร้อยศักดิ์สิทธิ์ ร้อยสถาน พิมานสรวง

ร้อยอวยชัย ร้อยคำพร ร้อยจากทรวง

ร้อยปีล่วง แด่ไท้องค์ ทรงพระเจริญ

( กนต์รพี คงจินดา และมารดา-บิดา )


กลอนบทที่ 561

ธ เสด็จถิ่นใดแดนไทยนี้

ประชาชีแซ่ซ้องร้องสรรเสริญ

ทั่วทุกด้าวแดนดงทรงดำเนิน

ใช่เพลิดเพลินแต่เพื่อไทยได้ร่มเย็น

( ชลธิชา หนูเรืองงาม )


กลอนบทที่ 562

เมืองสยามใต้เบื้องพระยุคลบาท

ประชาราษฎร์อิ่มสุขไร้ทุกข์เข็ญ

จะกี่วันกี่คืนต่างร่มเย็น

ธ ทรงเป็นดั่งหยาดทิพย์ชโลมไทย

( สุดาพร พิลา )


กลอนบทที่ 563

ขอถวายคำมั่นเป็นสัจจะ

สืบสานพระพุทธศาสนา มั่นคงไว้

ส่งเสริมบุตรหลานบริวารทั้งจีนไทย

ขอเทิดไท้องค์ภูธเรศด้วยชีวา

( ธนพร ปานทอง )


กลอนบทที่ 564

ได้เกิดมา อยู่ใต้ฟ้า บารมี

ช่างโชคดี มีบุญ วาสนา

มีพ่อหลวง นักปราชญ์ กษัตรา

เราเกิดมา บนแผ่นดิน ถิ่นเรืองรอง

( จักรพันธ์ อินสุด )


กลอนบทที่ 565

อยากเปล่งเสียง ให้ดังดัง เพลงสรรเสริญ

แล้วชวนเชิญ ทั่วทั้งไทย ส่งเสียงร้อง

รวมเป็นหนึ่ง เสียงเดียว ให้กึกก้อง

แผ่นขวานทาง ผืนดินไทย ได้ร่มเย็น

( ตระกูล อริยะตานนท์ )


กลอนบทที่ 566

ก้าวเดินตาม คำสอน ของพ่อหลวง

ไทยทั้งปวง ได้พบสุข พ้นทุกข์เข็ญ

อยู่พอเพียง ใช้ทุกอย่าง พอจำเป็น

พ่อทรงเห็น หนทางไกล ไทยยั่งยืน

( พรอุษา ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 567

ธ ทรงธรรม์ ให้ปวงชน สุขถ้วนหน้า

ธ เมตตา มหาชน บนแผ่นพื้น

ธ ทรงแนะ อย่างยั่งยืน

สุขกลับคืน ทุกข์คลาย มลายตาม

( สุทธิโชค ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 568

ใต้ร่มฟ้า บรมวงศ์ องค์จักรี

พระผ่านฟ้า สถิตที่ แดนสยาม

ประทานสุข ให้ปวงชน ทั่วเขตคาม

ขนานนาม มหาราช ภูมิพล

( อัมพวัน ทิมกาญจนะ )


กลอนบทที่ 569

น้อมศิระพระภูมิบาลผ่านเหนือเกศ

ขอเทพไท้ทั่วคามเขตประทานผล

ขอพระองค์ทรงเกษมเปรมกมล

ทั่วสกลราษฎร์แซ่ซ้องสดุดี

( ลาวัลย์ จันทร์แสงรัตน์ )


กลอนบทที่ 570

ถวายชัยด้วยจงรักจากดวงใจ

ถวายไท้ขอ ธ ทรงสุขศรี

ถวายใจกราบบาทพระภูมี

นับหมื่นปีขอพระองค์ทรงพระเจริญ

( สมปอง ดวงไสว )


กลอนบทที่ 571

ร้อยคำมั่นทำดีนี้เพื่อพ่อ

ไม่รีรอทำได้ไม่ขัดเขิน

ขอเพียงพ่อพ้นโรคภัยที่เผชิญ

ขอจงทรงพระเจริญเนิ่นนานไป

( ครอบครัว เจตนานุศาสน์ )


กลอนบทที่ 572

ไม่ทำผิดคิดร้ายทำลายโลก

ไม่รอโชครอชาติหน้าหรือชาติไหน

ขอจงรักภักดีตลอดไป

และจะใช้ชีวิตอยู่อย่างพอเพียง

( กระต่าย สุราคณา )


กลอนบทที่ 573

กราบถวายของขวัญท่านสักกล่อง

เราทั้งผองพร้อมใจ ไม่หลบเลี่ยง

สามัคคี พร้อมใจ ไม่โอนเอียง

ร่วมแต่งกลอน ร้อยเรียง ถวายพระพร

( ดุสิต ดีประวัติ )


กลอนบทที่ 574

จะขอทำตามคำที่พ่อกล่าว

จะขอก้าวตามทางที่พ่อสอน

จะขออยู่อย่างพอเพียงอย่างแน่นอน

ขอถวายพระพร ขอพระองค์ ทรงพระเจริญ

( พงศธร แก้วสุข )


กลอนบทที่ 575

อย่าอยากมีอยากได้อย่างใครเขา

อย่ามัวเมาหลงคำใครสรรเสริญ

ขอแค่เพียงเดินตามทางพ่อดำเนิน

ความเจริญจะอยู่คู่แผ่นดินไทย

( กนกวรรณ นวนเกิด )


กลอนบทที่ 576

พ่อ สร้างหลักแนวทางเศรษฐกิจ

พ่อ คือต้นแบบแนวคิดทันสมัย

พ่อ ผู้สรรค์สร้างแรงบันดาลใจ

สอนเด็กไทย อย่าไร้สิ้น 'จินตนาการ'

( รตี งามนิยม )


กลอนบทที่ 577

ไทยทั้งมวลรวมจิตนำวิถี

ขอให้มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์

ให้พระองค์มีพระชนม์ชีพยืนนาน

เพื่อพระราชทานความสุขทุกปวงไทย

( ปวีณา ปูชะพันธ์ )


กลอนบทที่ 578

จะจงรักด้วยในทั้งหมดนี้

จะภักดีตราบชีวิตจะหาไม่

บุญกุศลี่ทำมาแต่ชาติใด

ขอถวายให้ในหลวงของปวงชน

( วิศนีย์ เจริญพินิจการ )


กลอนบทที่ 579

ยามเย็นอาทิตย์อับแสง

ลมหนาวพัดแรงเคล้าสายฝน

แต่แสงเทียนยังส่องใจไกลกังวล

ดั่งพระมหามงคลที่คุ้มไทย

( อัญวรรณ ทองบุญรอด )


กลอนบทที่ 580

มองโลกกว้างทางไกล ไขปัญหา

ทุกชีวามีค่า กว่าสิ่งไหน

ประชาชาติย่อมมาก่อนสิ่งใด

คือแก่นแท้หัวใจ ของพระองค์

( ดลหม่าน ผ่องมะหึง )


กลอนบทที่ 581

ชีวิตไทยวันนี้มีพ่อหลวง

เป็นเหมือนดวงแก้วไทยดังประสงค์

ทรงตรากตรำวรกายในป่าดง

เพื่อดำรงความผาสุขสู่ผองไทย

( วิมลรัตน์ อุตตโรพร )


กลอนบทที่ 582

หากจะเปรียบเทียบสิ่งใดในโลกนี้

ยังหาได้เท่าความดีของพ่อไม่

พระเมตตาเหลือล้นแด่ชนไทย

ขอน้อมกายน้อมใจถวายพระพร

( ศศิวิมล จ้อยโหมด )


กลอนบทที่ 583

ขอจงทรงเผด็จเสี้ยนอริกษัย

ประลาตภัยโรคามาเบียนบ่อน

พระชนม์ยืนยิ่งฟ้าสถาวร

เกษมสุขสโมสรสำราญทรง

( ดำรงศักดิ์ บุญสู่ )


กลอนบทที่ 584

หัวใจไทยหลายล้านดวงห่วงองค์ท่าน

ขอสำราญพระพลานามัยให้มั่นคง

ขอเทวารักษาราชทรงยืนยง

สถิตดำรงมิ่งขวัญนิรันดร์เทอญ

( พลิมา อุตตโรพร )


กลอนบทที่ 585

เห็นพระองค์ทรงงานหนักนานหนักหนา

ทั่วโลกาต่างแซ่ซ้องสรรเสริญ

ถวายรางวัลนานามานานเนิ่น

ไทยเจริญด้วยเดชะพระบารมี

( ปวีณา ปูชะพันธ์ )


กลอนบทที่ 586

แม้มิได้เกิดมาเป็นข้ารองบาท

เป็นข้าราชการภูมิใจในศักดิ์ศรี

ทำหน้าที่และรักษาคุณความดี

ขอพระองค์ทรงปรีดิ์เปรมทุกเขตคาม

( ปวีณา ปูชะพันธ์ )


กลอนบทที่ 587

พระทรงนามภูมิพลทุกคนรัก

พวกเราภักดีราชของชาติสยาม

น้ำพระทัยห่วงราษฎร์ทุกโมงยาม

ทั่วเขตคามทุ่งประสงค์ทรงพระเจริญ

( สมรศรี เสรีวัฒน์ )


กลอนบทที่ 588

โลกแซ่ซ้องในศาสตร์ราชกุศล

มหาชนแซ่ซ้องร้องสรรเสริญ

หากเดินตามรอยพระบาทราชดำเนิน

ประเทศชาติจะเจริญทั่วเขตคาม

( ศรัณย์ธร พระจันทร์ทอง )


กลอนบทที่ 589

สมพระนาม พระทรงพล ภูมิพล

ภูวดล องค์จักรี ศรีสยาม

พลังแผ่นดิน ของผองไทย เลื่องลือนาม

ทั่วเขตคาม เกริกเกรียงไกร ไทยเรืองรอง

( ด.ช.สุทธิโชค ถาวร )


กลอนบทที่ 590

พระทรงเป็น ราชบดินทร์ ปิ่นประเทศ

พระนเรศ ครองใจ ไทยทั้งผอง

ใช้พอเพียง ให้ชาวไทย ได้ทดลอง

เป็นครรลอง ส่องนำไทย ให้ยั่งยืน

( ด.ช.สุทธิโชค ถาวร )


กลอนบทที่ 591

สรรค์สร้างศาตร์สรรพ์เสกศิลป์ส่งศรีเสียง

ร้อยรวมเรียงราษฎร์ร่วมรักโรจน์เรืองรื่น

เชิดชูชัยช่วยเชื่อมชาติชลชุ่มชื้น

ธ ทรงคืน ความสุข ทุกข์คลี่คลาย

( อัมรินทร์ ก๋งหยิน )


กลอนบทที่ 592

ไม่เลือกสี ไม่แบ่งฝ่าย เป็นพวกไหน

หนึ่งในใจ คือพ่อหลวง มิห่างหาย

ร่วมใจภักดิ์ รวมพลัง แม้นชีพวาย

เลือดเนื้อไทย มุ่งใจหมาย ให้รักกัน

( โชคชัย ศิริบูรณะ )


กลอนบทที่ 593

ทั้งแบบอย่างตามรอยพ่อคอยให้

แสนซาบซึ้งตรึงใจไทยสรรเสริญ

ทุกรอยเท้าพ่อทิ้งไว้ให้ลูกเดิน

ขอดำเนินตามอย่างพ่อตั้งใจ

( สุนิศา ทองสกุล )


กลอนบทที่ 594

อยากก้มกราบ แทบพระบาท องค์ภูมินทร์

อยากฝากชีพ ชีวิน ไม่ไปไหน

อยากเหนื่อยแทน พระทรงทำ เพื่อผองไทย

อยากอยู่ใต้ พระบารมี นี้ชั่วกาล

( ตระกูล ยามมีสิน )


กลอนบทที่ 595

ภูมิพลัง แผ่นดิน ถิ่นขวานทอง

ตามครรลอง ถิ่นไทย ใหญ่ไพศาล

เพราะพ่อนั้น ทรงเหนื่อย เพื่อเจือจาน

หยาดเสโท หลั่งประสาน เพื่อขวานไทย

( ขวัญตา ประเสริฐ และครอบครัว )


กลอนบทที่ 596

สุดจะหาคำคมบรรจงจิต

คำวิจิตรสดสวยกว่าคำไหน

เพื่อถวายคำนับพระหฤทัย

ของปวงชนชาวไทยในใจเรา

( คำรณ ศิวะพรพันธ์ )


กลอนบทที่ 597

พ่อทรงงานหนักหนามานานนัก

พระทรงศักดิ์ยิ่งใหญ่ดั่งขุนเขา

ยามภัยมาทุกข์ร้อนพ่อบรรเทา

ทรงปกเกล้าคุ้มภัยทุกชีวี

( ธนพร หิรัญเลิศประเสริฐ )


กลอนบทที่ 598

ขอกราบทูลพระองค์ท่านเป็นมั่นแล้ว

ปรัชญาแก้วเลอค่าสง่าศรี

จะอยู่กินอย่างพอเพียงเลี้ยงชีวี

สมกับที่เป็นข้าฝ่าละออง

( เก็จวลี ลิขิตนุรักษ์ )


กลอนบทที่ 599

ธ ดุจศูนย์รวมใจไทยทั้งชาติ

ธ ดุจปราชญ์ที่ยิ่งใหญ่ของไทยผอง

ธ ดุจดั่งสายใยไทยปรองดอง

ธ ผู้ครองแผ่นดินไทยให้ร่มเย็น

( ปรียา แสงนาค )


กลอนบทที่ 600

ขอแต่งกลอน ถวายพ่อ ของทั่วหล้า

ฟ้าส่งมา ช่วยชาติ พ้นทุกข์เข็ญ

บำบัดทุกข์ พูนสุข มิลำเค็ญ

แม้นยากเย็น ทรงทำ เพื่อชาวไทย

( นัยนา สาลิกา )